Eddy Planckaert blijft een echte familieman. Toch leerde hij ondertussen één belangrijke les: er is een moment waarop je je kinderen moet loslaten. Is dat moment er ondertussen gekomen?
“Ik ben een familieman, ik hou van Christa, mijn kinderen en mijn kleinkinderen. En op een dag moet je tot het besef komen dat de kinderen groot genoeg zijn om hun eigen weg te gaan”, bekent Eddy Planckaert in Primo. Eén ding is duidelijk…
“Ze hebben allemaal, stuk voor stuk, hun eigen capaciteiten, hun eigen sterktes. Zij kunnen het maken in het leven.” En dan wil Eddy er nog één iets aan toevoegen…
“Als opperhoofd van de stam heb ik het gevoel dat het – na tegenslagen, terugvechten, vallen en opstaan – gelukt is om mooi en vol vertrouwen in het leven te staan. Nu is het aan hén!” Zijn kinderen kan Eddy ondertussen loslaten, maar wat met de kleinkinderen?
“Ja, dat is juist. En Christa maakt me daar dan attent op: ‘Eddy, het zijn jouw kindjes niet’, zegt ze dan.” Maar Eddy kent zijn kleinkinderen door en door en is een trotse opa…
“Elana wordt de showmadam van de familie, Iluna wordt de slimste Planckaert ooit, Noa zit in de kunst, de jongens koersen of zijn met muziek bezig.” Kan hij die jonge generatie ook loslaten?
“Het is misschien vreemd, maar ik heb mijn kinderen losgelaten, ik doe dat ook met de kleinkinderen. Maar op de één of andere manier moet ik dat in mijn binnenste toch nog altijd verwerken”, bekent Eddy Planckaert in Primo.
