Het is één van de stokpaardjes van de socialisten binnen de regering: eindelijk komt er een meerwaardebelasting. Hoe kijkt premier Bart De Wever naar die nieuwe belasting?

Premier Bart De Wever heeft het akkoord over de meerwaardebelasting binnen. Maar hoe zwaar viel het hem om dit akkoord te sluiten? Eén ding is duidelijk…

Hij verdedigde het akkoord over de meerwaardebelasting door erop te wijzen dat dit akkoord nodig was om een hele reeks hervormingen te realiseren, lezen we in De Standaard. Onze eerste minister wil één punt duidelijk benadrukken…

“Dit zijn hervormingen die het land dringend nodig heeft” , benadrukt premier De Wever die verwijst naar Vooruit die onder meer de beperking van de werkloosheid in de tijd vastklikte aan het dossier rond de meerwaardebelasting. Maar treft deze belasting wel de juiste doelgroep van de allerrijksten?

“Ik ben niet de zoon van een 1-procenter, maar van een spoorwegarbeider. Van de wereld van de zeer rijken ken ik zeer weinig”, vertelt premier Bart De Wever dat hij niet weet welke fiscale en boekhoudkundige trucjes de allerrijksten kunnen toepassen. Maar één ding vindt de eerste minister totaal onjuist…

De premier spreekt van een ‘evenwichtige meerwaardebelasting’. “Zeggen dat deze belasting de middenklasse zwaar zou treffen, lijkt me zwaar overdreven”, spreekt premier Bart De Wever duidelijke taal in De Standaard. En dan wil de eerste minister één punt benadrukken…

Deze belasting moet ook een lastenverlaging mogelijk maken voor al wie werkt. En het verschil met niet-werken wordt groot. De premier verdedigde het akkoord over de meerwaardebelasting door erop te wijzen dat dit akkoord nodig was om een hele reeks hervormingen te realiseren. “Dit zijn hervormingen die het land dringend nodig heeft.” 

“Het verschil tussen werken en niet-werken moet 500 euro of meer bedragen. Meer mensen aan het werk voor beter loon, dat betekent een gezonder land.” En dat is het doel van de premier: “Wie opstaat om te gaan werken, verdient meer waardering”, aldus Bart De Wever in De Standaard.

En wie werkt zorgt tweemaal voor een bonus in de begroting: enerzijds levert hij geld op aan de staatskas door zijn sociale bijdragen, en anderzijds kost de werkende mens niets aan uitkeringen. Dubbele winst, zoveel is duidelijk.