Philippe Geubels heeft altijd erg openhartig over zijn angststoornissen gepraat. Al speelde er soms ook meer dan dat, bekent de komiek…
“In mijn slechtste jaren kreeg ik zelfs pleinvrees in mijn eigen zetel. Nu goed, er speelde meer dan dat. Ik was me er vooral te bewust van dat de aarde slechts een onooglijk knikkertje is in een oneindig heelal”, legt Philippe Geubels uit in Humo. Waarom was dat een probleem?
“Sommigen vinden die kosmische nietigheid geruststellend, ik weet het, maar ik vond dat idee onbevattelijk en angstaanjagend. En dat kon me bij momenten zo overvallen dat ik niet meer uit de zetel raakte.” Maar het bleef niet enkel bij pleinvrees, voor Philippe Geubels.
“Vliegangst. Sociale angst. En hoogtevrees. Dat zijn de belangrijkste”, onthult Philippe Geubels in Humo. “Al heb ik in ‘Gene paniek’ geleerd dat die laatste veeleer een angst voor grote constructies is.” Hoe uit zich dat?
“Ik denk nogal gauw dat torens en bruggen zullen omwaaien of instorten. Het is dus vooral het idee dat ik er geen controle over heb, eerder dan de angst om naar beneden te vallen, maar het resultaat is natuurlijk hetzelfde.” En dan kwam een psychologe met een opvallende uitspraak…
“Een psychologe suggereerde dat niet langer een angst te noemen, maar een adrenalinekick. Sommigen vinden angst net heel fijn en betalen zelfs om het gevoel waar ik zo bang voor ben na te kunnen jagen”, legt Philippe Geubels uit in Humo.
