Evi Hanssen bekent in een gesprek met Santé dat ze veel meer zelfliefde voelt dan vroeger. Hoe is dat zo gekomen?
“Ja. En dat is echt iets van de laatste tijd”, bekent Evi Hanssen in Santé. “Ik denk weleens: had ik dit maar geweten op mijn 35ste, of nog eerder. Had ik toen maar dat zelfvertrouwen gehad, het lef om gewoon te doen waar ík zin in heb.” Want één ding is duidelijk…
“Ik heb mijn hele leven al geschreven, ook columns. Ik herinner me dat de uitgever mijn columns wilde bundelen. Een collega zei: ‘Nee Evi, schoenmaker blijf bij je leest.’” En daar luisterde ze altijd naar?
“Toen wel ja! Nu zou ik dat niet meer doen. Maar de keuzes die ik heb gemaakt, hebben me wel gebracht waar ik nu ben: bij mijn zielsmissie.” En die missie is?
“Ik wil mensen op een andere manier naar de wereld laten kijken. Vaak proberen we onszelf te wringen in een mal waarin we niet passen. Ik denk dat de wereld mooier en zachter wordt als je op je eigen kracht en kennis vertrouwt, meer jezelf bent. En oog hebt voor een ander.” Al is één ding duidelijk…
“Maar let wel: ik ben niet heilig hè, geen Moeder Teresa”, benadrukt Evi Hanssen in Santé. “Soms ben ik bang dat ik in interviews zoals dit iets te fel overkom. Eigenlijk wil ik mensen alleen maar op de juiste weg helpen over iets wat een basisrecht is. In dit geval het vrouwenlichaam”, vertelt Evi Hanssen over haar boek ‘Bloedheet & tranen’.
