In de familie van Conner Rousseau leven ze volgens een bijzondere zegswijze: ‘Duizend kilo. Klein olifantje.’ Maar wat betekent dat concreet?
Conner Rousseau had in Het Nieuwsblad een openhartig gesprek met Thomas Siffer. En dan komt er één opvallend onderwerp aan bod…
“Hij is breekbaar en gebroken. Hij heeft donkere tijden gekend, zwarte gedachten gehad, liep verdwaald in de valleien van de schaduwen des doods.” Maar nog iets anders valt op…
“Maar dit valt mij op: elke keer hij nu over een moeilijk moment vertelt, haalt hij zelf zijn emoties onderuit”, schrijft Thomas Siffer over Conner Rousseau. En dan viel de journalist één ding op aan het gedrag van de politicus…
“In een reflex minimaliseert hij dan zijn pijn: “Maar da’s niks, hé. Er zijn mensen die veel meer afzien.” Zolang Gaza er is, gunt Conner Rousseau zichzelf niet het recht op verdriet. Zoiets.” En dan heeft Conner Rousseau er zelfs een opvallende uitspraak over…
“Duizend kilo. Klein olifantje. En tòn”, luidt het gezegde bij de familie van Conner Rousseau. “Duizend kilo, klein olifantje. In onze familie is dat een vast gezegde.” Wat betekent het?
“Een soort van: ‘En dan?’” verduidelijkt de partijvoorzitter van Vooruit in Het Nieuwsblad. Hoe erg heeft Rousseau afgezien in de periode dat hij met alle zonden beladen werd?
“Ik heb moeten leren me niet druk te maken over triviale dingen, anders zou ik al lang dood zijn”, haalt Conner Rousseau zijn schouders op in Het Nieuwsblad. En dan klinkt het als volgt…
“Duizend kilo. Klein olifantje”, aldus het socialistische kopstuk. “Mensen die mij niet kennen, noemen mij arrogant. En dan? Duizend kilo. Klein olifantje.” Iets wat je overal wel kan tussenwerpen, zoveel is duidelijk.
