Hilde Crevits praat openhartig over de bijzondere manier hoe ze afscheid nam van haar vader. Vooral één detail springt in het oog…
Hilde Crevits blikt terug op de tragische periode waarin ze op enkele luttele weken tijd haar beide ouders en haar schoonvader verloor. Haar vader had altijd een duidelijke visie over de dood…
“De dood moet je vieren. Dat was het motto van mijn vader”, onthult de politica in Het Nieuwsblad. “En we vieren het.” En dan volgt er een opvallende anekdote…
“Hij was een grote champagne-liefhebber. We kraken met het gezin geregeld een fles en klinken op hem. Dat hebben we ook gedaan bij zijn begrafenis. In de kerk. Heel ongewoon”, beseft ook Hilde Crevits. Hoe reageerde de deken?
“Ik had het voorgesteld aan de deken. Nog eens een begrafenismaaltijd, een week na die van mijn moeder, zagen we eerlijk gezegd niet zitten. Tot mijn verbazing mocht het.” En dan vertelt Hilde Crevits hoe het eraan toeging…
“Dus stonden we daar. Alle aanwezigen met een glas champagne. Eentje maar. Mijn man en mijn zoon waren die speciaal bij de favoriete champagneboer van papa gaan halen.” Eén gevoel overheerst…
“Een onvergetelijk mooi moment in die zee van verdriet. Ik denk er met veel warmte aan terug”, getuigt Hilde Crevits in Het Nieuwsblad. En dan was er één meevaller…
“Tot mijn grote geluk hebben we nog met mijn vader kunnen spreken over wat hij en mama wilden qua ceremonie. Je wil toch de wens van je ouders nakomen.” De ouders hadden elk hun eigen wensen…
“Mama wilde gecremeerd worden. Papa niet. Het waren mooie momenten. Ik hou ook aan die rituelen. De grote momenten van het leven hebben dat nodig, vind ik.” Want één ding is duidelijk…
“Voor mij werkte het louterend”, klinkt het emotioneel bij Hilde Crevits in Het Nieuwsblad. En zo gaat iedereen op hun eigen persoonlijke wijze om met het verwerken van verlies.
