Conner Rousseau weet wat miserie is. De partijvoorzitter van Vooruit is op sommige vlakken een heel atypische politicus. Hoe uit zich dat?

Conner Rousseau is geen salonsocialist. Tijdens zijn jeugdjaren trok hij als vrijwilliger mee met ‘het overschot van de maatschappij’, lezen we in Het Nieuwsblad. En dan haalt de politicus één droevige h herinnering boven…

“Wanneer hij het heeft over de Barkentijn, een geklasseerd gebouw in Nieuwpoort waar sociale vakanties doorgaan, vertelt hij vanop de barricades.” De reden is duidelijk…

“Hij wil helpen – nee: hij is van plan – alle kinderen die in de modder vastzitten uit het slop te trekken. Hij gelóóft dat de wereld beter kan – nee: beter móét”, schrijft Thomas Siffer in Het Nieuwsblad. Conner Rousseau zelf ziet het als volgt…

“In de Barkentijn zie ik hoe meedogenloos de wereld voor sommige mensen is, zowel voor ouders als voor kinderen.” Wat kreeg hij daar allemaal onder ogen?

“Jaar na jaar bracht ik mijn zomers door met jongeren die werden blootgesteld aan erge, erge vormen van mishandeling en verwaarlozing. En dat gaat van generatie op generatie.” Hoe kwam Conner Rousseau daar terecht?

“Mijn pa was daar de directeur. Hij is een echte idealist. Maar met idealen alleen gaat de wereld niet vooruit.” En dan durft Conner Rousseau één ding toegeven…

“Je moet ook concreet dingen willen veranderen. En daar heb je macht voor nodig”, geeft Conner Rousseau toe in gesprek met Thomas Siffer voor een uitgebreid interview in Het Nieuwsblad. En dat is dan ook één van de redenen waarom de socialist met Vooruit liever ín de regering zit dan strijd moet voeren vanop de oppositiebanken.