De veertien verjaardagsconcerten in telkens een uitverkocht Antwerps Sportpaleis hakten er zwaar in bij Koen Wauters. De nachten waren bijzonder kort en dat had zo zijn gevolgen…
Het was best afkicken, vertelt Koen Wauters in Primo. “Elke nacht pas om vier uur in bed kruipen, dat was niet van de poes.” Is zijn bioritme ondertussen al wat hersteld?
“Intussen gaat het al beter. Ik heb daarna nog een hele tijd het ritme van zo’n concertdag proberen te volgen: heel laat gaan slapen en tot na de middag in mijn bed blijven liggen. Om zo stilletjes af te bouwen.” En lukte dat ook?
“Ja. Vroeger was zoiets onmogelijk, want ik stond om zeven uur ’s morgens op omdat de kinderen naar school moesten.” Maar nu ligt dat anders…
“Nu Nono (18) en Zita (20) ouder zijn en niet meer in het middelbaar zitten, ligt dat anders natuurlijk. Papa hoeft zo vroeg niet meer uit de veren”, vertelt Koen Wauters met een fijne glimlach in Primo. “Ik kan ze steeds meer loslaten, de kinderen trekken hun plan.”
